Sahur ve İftar Arasındaki Beslenme ve Uyku Düzeni
Tok Karınla Uyumanın Vücut Sistemleri ve Günlük Performans Üzerindeki Etkileri
Sahur öncesi ve sonrası yapılması gerekenler, oruç tutan bireyler tarafından sıkça merak edilen konular arasında yer alır. Bazı kişiler gece yarısına kadar iftarın devamı şeklinde beslenip, yatıp ertesi gün iftar vaktine kadar aç kalmayı tercih edebilmektedir. Ancak dolu bir mideyle yatıldığında, siz uykudayken dinlenmesi gereken mide, pankreas, bağırsak ve safra kesesi gibi organlar yoğun bir şekilde çalışmaya devam eder.
Uyku sırasında vücudun yatay pozisyonda olması, mide asitlerinin yemek borusuna doğru ilerlemesine yol açabilir. Gastroözofageal reflü olarak adlandırılan bu durum, uyku süresince boğaz hattına kadar ulaşarak tahrişlere neden olabilir. Benzer bir durum, iftarda yoğun bir tokluk hissiyle uyuyup ardından sahur için uyanan ve sahurda da acıkmamak adına aşırı gıda tüketen bireyler için de geçerlidir. Sahur yemeğinin hemen ardından tekrar uyumak, midedeki aşırı dolgunluk nedeniyle çeşitli problemlerle karşılaşılmasına sebebiyet verebilir.
Sahur sonrası hemen uyumak, gastroözofageal reflü riskinin yanı sıra safra kesesi kontraksiyonu nedeniyle uyanır uyanmaz mide şişkinliği ve dolgunluk hissiyle karşılaşılmasına yol açabilir. Ayrıca, midedeki gıdaları hazmetmek için sistem kanının mide civarında yoğunlaşması, ciddi emboli risklerini de beraberinde getirebilir. Bu nedenle, sahurda yemek yedikten sonra çalışma hayatı uygun olan kişilerin yatmadan işe gitmesi; uygun olmayanların ise yemekten sonra en az bir saat uyumadan vakit geçirmesi daha doğru bir yaklaşım olarak değerlendirilir.
Tok bir mideyle yatıp kısa süre sonra uyanarak işe gitmek, gün içinde mental konfüzyon yaşanmasına neden olabilir. Bu durum zihinsel ve fonksiyonel başarıyı düşürerek günün verimsiz geçmesine yol açabilir. Gün içerisindeki bu yorgunluk, iftar saatinde kontrolsüz bir gıda tüketim isteğini de beraberinde getirebilir. Ağır hastalıklar dışındaki durumlarda, yaşam biçimi ve beslenme davranışları hekimle koordineli bir şekilde düzenlendiğinde süreç daha sağlıklı yönetilebilir. Özellikle kullanılan ilaçlar ve beslenme düzeni konusunda hekime danışılması mutlak surette fayda sağlayacaktır.